Voortgang Project Verbinding

Deze keer een update over de voortgang van mijn project. Ik heb al een aantal portretten mogen maken en wil dit met jullie delen.

Als ik aangesproken word op mijn project - vaak met complimenten, waarvoor dank! - valt het mij op dat een aantal mensen terughoudend is om zich te laten portretteren. Gehoorde redenen: 'het is spannend'. 'Je lijkt wel in de ziel te kijken'.

Ik vraag wel eens door, maar de onderliggende reden krijg ik niet te horen. Ik kan er alleen naar gissen. Ik zou mij bijvoorbeeld kunnen voorstellen dat een gedachte is: 'wat zullen ze wel niet van mij denken?'. Het is een gedachte die ik zou kunnen hebben. Mijn ervaring is dat de omgeving het een mooi portret vindt en ik vind het sowieso een mooi portret, anders zou ik het niet laten zien. In mijn onzekerheid dat ik niet goed genoeg ben als fotograaf laat ik sneller iets niet zien dan wel.

De portretten die ik maak laat mensen zien die open staan om zich van een kant te laten zien die je niet vaak te zien krijgt. Een onzekere, een verdrietige of misschien een boze kant of wellicht laat je een zachte kant van jezelf zien, of een met mededogen en/of empathie. In ieder geval laat ik een oprechte kant van je zien. Maar hoe ik je ook portretteer, het is altijd een momentopname. En voor mij een bijzonder moment.

Het centrale thema van mijn project is Verbinding. Ik wil dat wij stoppen met het veroordelen van elkaar en van onszelf. Ik wil dat wij open staan om naar elkaar te luisteren en elkaar te leren kennen. Zo kan er begrip komen en ruimte voor verbinding.

Durf jij de uitdaging aan te gaan en jezelf te laten zien? Neem dan contact met mij op!